Prawo Międzynarodowe
Właściwości praktyki państw
Definicje prawa zwyczajowego wskazują , że praktyka ta musi być
‘staÅ‚a’, ‘niezmienna’,
‘powtarzajÄ…ca siÄ™’,
‘regularna’, by na jej fundamencie powstaÅ‚a norma
prawa zwyczajowego.
Wszystkie te terminy implikujÄ… ciÄ…gÅ‚ość, zgodność –
jednolitość następujących po sobie zachowań - istnienie
koherentnego wzorca zachowań.
Niejednolite zachowania nie są praktyką, która jest w stanie
generować zwyczaj.
Stan jednolitości praktyki implikuje, co do zasady, nie występowanie
zachowań (konkurencyjnych) odbiegających od kształtującego się
(przyjętego) ich wzorca .
Ale…
Możliwe zderzenie się ukształtowanego wzorca zachowań z praktyką
odmienna (nowÄ…) – może to:
Osłabić moc ukształtowanego wzorca , prowadząc do zmiany
praktyki i … prawa…
Nie musi prowadzić do zmiany wzorca, a tym samym zmiany
prawa…. Choć może ‘spowolnić’ proces
dojrzewania normy zwyczajowej;
Jednolitość zachowań jest odnoszona do:
Sekwencji zachowań państwa - wtedy jest mowa o jednolitości
„wewnÄ™trznej”;
Sekwencji zachowań państw - wtedy jest mowa o jednolitości
„kolektywnej”;
Orzeczenie w sprawie Å‚owisk na Morzu Północnym –
spór miÄ™dzy UK a NorwegiÄ… – 1951 – sens
obu terminów obrazuje.
Czego dotyczył spór? Jednolitość wewnętrzna
Do początku wieku XX rybacy brytyjscy nie łowili w pobliżu wybrzeży
Norwegii.
Zmienili zdanie przed I wojna św. Częste incydenty w okresie
międzywojnia.
Norwegia określiła ustawą (1939) m.in. zasięg swych terytorialnych
kompetencji na morzu, określiła pas wód terytorialnych; w
jego obrębie wyłącznie prawo połowów należy do
rybaków państwa nadbrzeżnego.
Szerokość pasa wód terytorialnych była przez UK
kwestionowana – UK kwestionowaÅ‚a użyta przez NorwegiÄ™ metodÄ™
delimitacji wód terytorialnych. Po 1945 UK wniosła sprawę do
MTS.
Norwegia nie użyła klasycznej metody delimitacji wód
terytorialnych. Tzn. szerokość pasa wód terytorialnych nie
była odniesiona do linii podstawowej (linii wybrzeża)- linii
najdalszego odpływu wód. Od linii takiej ,w klasycznym
ujęciu, konfiguruje się oddaloną o przyjętą szerokość pasa
wód linię zewnętrzną wód terytorialnych,
która jest granicą morską państwa. Bieg granicy morskiej
państwa odzwierciedla ??? bieg linii podstawowej???
Norwegowie postÄ™powali inaczej – z uwagi na urozmaicona linie
wybrzeża (florydy), delimitując granice połączyli linią najdalej
wychodzące w morze punkty wybrzeża i od tak ustanowionej linii
podstawowej dokonali delimitacji. Wody terytorialne Norwegii stanowił
zatem pas wód „powyżej” linii
podstawowej tj. morze terytorialne i wzbogacona tym zabiegiem
przestrzeń wód wewnętrznych - wody
„poniżej” linii podstawowej. Zdaniem
Brytyjczyków czyniąc tak bezprawnie
„powiÄ™kszyli” swoje wody terytorialne.
Trybunał uznał legalność praktyk delimitacyjnych w Norwegii w świetle
prawa miÄ™dzynarodowego – w Å›wietle uksztaÅ‚towanej jego
zdaniem, w tym względzie, powszechnej zwyczajowej normy prawa morza.