Prawo Midzynarodowe
Trybunał wyjaśnił stronom znaczenie terminu ‘zasady słuszności’. Otóż stwierdził, że „(…) w badanym przypadku, na podstawie bardzo generalnych nakazów sprawiedliwości i dobrej wiary, będących rzeczywistymi regułami prawa, mającymi zastosowanie w procesie delimitacji szelfu kontynentalnego państw sąsiedzkich, będących skądinąd nakazami zobowiązującymi wszystkie państwa w przypadkach podejmowania przez nie wszelkich praktyk delimitacyjnych, (należy dokonać delimitacji szelfu p.m.)(…). I dodał „(…) nie chodzi o stosowanie słuszności pojmowanej jako przejaw abstrakcyjnej sprawiedliwości, lecz chodzi o stosowanie reguły prawa odsyłającej do zasad słuszności, które stale inspirowały rozwój reżimu prawnego szelfu kontynentalnego.” Nie chodzi zatem o rozstrzygnięcie ex aequo et bono, lecz o stosowanie reguły prawa odsyłającej do – generalnych nakazów sprawiedliwości i dobrej wiary (reguły prawa, zasad słuszności) – które inspirowały rozwój reżimu prawnego szelfu kontynentalnego i które odzwierciedla treść debaty. Art. 83.1 Konwencji o prawie morza odsyła do … generalnych nakazów… 2. W drugim przypadku termin ‘słuszność’ obejmuje z jednej strony nakaz zabezpieczenia słuszności (prawości) normy prawnej, z drugiej technikę interpretacji wymagającej interpretowania normy prawnej w słuszny sposób; Praktyka zabezpieczania obu tych zasad: Sprawa Indian Cayugas – UK v. US (1926) - UK były rzecznikiem Indian Cayugas zwracając się do US o wypłatę rekompensat finansowych (odszkodowania) członkom plemienia, którzy wyemigrowali do Kanady; - podstawą – porozumienie między stanem Nowy Jork a Indianami Cayugas (1795) – gwarantujące odszkodowania za opuszczenie terenów Indian Cayugas; - konflikt UK - US (1812), podzielił plemię – część Indian Cayugas wyemigrowała do Kanady. - czy emigrujący posiadali prawo do otrzymywania rekompensaty, które zobowiązany był wypłacać Indianom Cayugas stan Nowy Jork? Trybunał miał rozstrzygnąć spór na podstawie reguł prawa międzynarodowego i słuszności. Trybunał: - przyjął, że żądanie kompensacyjne Indian Cayugas przedłożone przez UK jest uprawnione; - zauważył, że w świetle postanowień porozumienia z 1795 roku, w następstwie bardzo ścisłej jego interpretacji, jedynie Indianie pozostali w stanie Nowy Jork mogą być uważani za ‘naród Cayuga’; -uznał, że następstwa takiej interpretacji norm porozumienia byłyby niesłuszne wobec Indian, którzy wyemigrowali; -mając na uwadze klauzule porozumienia i względy słuszności przyjął, że emigranci mają prawo do odszkodowania gwarantowanego Indianom Cayugas przez stan Nowy Jork, jako niezmiennej całości. Trybunał w uzasadnieniu swojego werdyktu stwierdził „(…) powszechnie uznane zasady sprawiedliwości i dobrej wiary przeciwstawiają się rygorystycznym konsekwencjom aplikowania sztywnej doktryny… (przyznającej prawo do rekompensaty jedynie pozostałym w przestrzeni stanu Nowy Jork)… Żądanie Indian Cayugas jest oparte na zasadzie wymagającej poszanowania elementarnej sprawiedliwości, która zobowiązuje do rozważenia jej istoty i nie poprzestawaniu na odwołaniu się wyłącznie do aspektów formalnych prawa.”