Prawo Międzynarodowe

Regionalizm prawa międzynarodowego

Zbiór norm prawa międzynarodowego

Normy powszechne     

Normy regionalne (źródło podziału społeczności międzynarodowej czy gwarancja regionalnej tożsamości w obrębie globalnej wspólnoty?)

Normy bilateralne


„A fortiori regionalizacja może być wyobrażana jako przeciwstawny system, oparty na innych, różnych wartościach i zasadach. Przeciwstawienie, opozycja pomiędzy prawem międzynarodowym a regionalnym niesie za sobą ryzyko pojawienia się, jak to widzieliśmy za sprawą ‘doktryny Breżniewa’, doktryny ograniczonej suwerenności, w jej pełnej opozycji do prawa samostanowienia narodów. Czy można wyobrazić sobie system regionalny, który premiuje własne zasady kosztem zasad systemu powszechnego? Wszystko zależy od natury tych zasad i sposobu ich przyjęcia.” (Decaux)


    „ (…) bloki ideologiczne, stanowiące długi czas systemy alternatywne, zaniknęły a po okresie zimnej wojny zaczynają się kształtować nowe związki regionalne, głównie podporządkowane logice integracji ekonomicznej, w Azji, w Ameryce, w Europie, jak i fragmentarycznie w Afryce. Te związki państw są zupełnie dobrowolne i kształtują się z pełnym poszanowaniem norm powszechnych. Regionalny punkt widzenia stanowi natomiast wyzwanie w dziedzinach takich jak bezpieczeństwa, ochrony praw człowieka czy handlu.

    Czy prawo międzynarodowe pozostanie strukturą prawną normującą zachowania między państwami? Jest rzeczą pewną, że prawo międzynarodowe z istoty swojej posiada elastyczność przewidującą miejsce dla traktatowego i zwyczajowego prawa regionalnego, trzeba tylko aby to ostatnie szanowało zasady porządku powszechnego. To także problem uszanowanie norm ius cogens (…)” (Decaux)


Przykład  opozycji w relacji – prawo powszechne – prawo regionalne;

Doktryna Monroego – orędzie do Kongresu (2.12.1823)

- dalsza kolonizacja przez państwa europejskie jest niedopuszczalna;

- Mocarstwa europejskie mogą zachować te kolonie w Ameryce, które zdołały utrzymać w swym posiadaniu;

- Stany Zjednoczone powstrzymają się od wszelkiego mieszania się do sporów i spraw europejskich;

- Stany Zjednoczone będą uważały za wymierzone przeciwko sobie wszelkie próby rozciągnięcia na Amerykę przez państwa europejskie ich systemu politycznego, a zwłaszcza wszelkie zamachy na niepodległość i republikańską formę rządów;



Wpływ doktryny na instytucje prawa międzynarodowego, na regionalne ich wyobrażenia wyrażały:

doktryna Tobara (MrSz Ekwadoru) – kwestia uznania rządu;

doktryna Calvo (dyplomata argentyński) – kwestia limitacji zakresu opieki dyplomatycznej;

doktryna Drago (MrSz Argentyny) – zalążek limitacji użycia siły;


Doktryna Drago

Zobowiązania finansowe nie mogą być windykowane przy pomocy zbrojnej interwencji mocarstwa europejskiego.

II KH z 1907 r. w sprawie ograniczenia użycia siły celem ścigania długów zawarowanych umową.


Art. 1 „Układające się mocarstwa postanawiają nie uciekać się do użycia siły zbrojnej celem ściągnięcia zawarowanych umową długów, których zwrotu, jako należnego jego obywatelom, od Rządu jednego kraju domaga się Rząd drugiego.

Wszelako postanowienie to nie będzie mogło się stosować, jeżeli Państwo dłużnicze odrzuca albo pozostawia bez odpowiedzi propozycję rozjemstwa (arbitraż) albo przyjąwszy ją, czyni niemożliwym sporządzenie zapisu na sąd rozjemczy, albo potem zaniecha zastosowania się do wydanego wyroku.”



ŹRÓDŁA PRAWA MIĘDZYNARODOWEGO

Podział na źródła w znaczeniu:

•    formalnym
•    materialnym
•    poznawczym


TRZY KWESTIE:

klasyfikacja źródeł prawa międzynarodowego;
hierarchia źródeł prawa międzynarodowego;
problem hierarchii norm (hierarchii zobowiązań);


1. Klasyfikacja źródeł prawa międzynarodowego;

Dokument?                Czyjego autorstwa?

Dokument międzynarodowy – aspirujący do bycia klasyfikacją źródeł prawa międzynarodowego musi spełniać istotny warunek – musi być powszechnie w obrębie społeczności międzynarodowej akceptowany.


Pierwsza ‘próba’ – XII KH z 1907 – Międzynarodowy Trybunał Kaperski (Międzynarodowy Trybunał Łupów)

Art. 7 „Jeżeli istnieje możliwość rozstrzygnięcia kwestii prawnej na podstawie konwencji między stroną wojującą dokonującą zajęcia a mocarstwem będącym stroną sporu lub osoba będącą jej obywatelem, Trybunał kierował się będzie postanowieniami niniejszej konwencji.
    
    W przypadku braku takich postanowień, Trybunał stosuje reguły prawa międzynarodowego. Jeżeli reguły powszechnie uznane nie istnieją, Trybunał rozstrzyga na podstawie ogólnych zasad prawa i zasad słuszności.

    „Reguły prawa międzynarodowego” odnoszą się do ogólnych reguł zwyczajowych.