Prawo Mi阣zynarodowe

Miar膮 jego osi膮gania staje si臋- system powiernictwa, obejmuj膮cy obszary mandatowe B i C; rozdzia艂 XII Karty okre艣li艂 jego istot臋; Zadaniem systemu by艂o鈥(...) popiera膰 polityczny, gospodarczy, spo艂eczny i wychowawczy post臋p ludno艣ci obszar贸w powierniczych oraz jej stopniowy rozw贸j w kierunku samow艂adno艣ci lub niepodleg艂o艣ci, z uwzgl臋dnieniem specyficznych warunk贸w ka偶dego obszaru i jego lud贸w, ich swobodnie wyra偶onych 偶ycze艅 oraz stosowanie do poszczeg贸lnych uk艂ad贸w powierniczych鈥; W艣r贸d 51 pa艅stw za艂o偶ycieli NZ wiele pa艅stw posiada艂o terytoria zamorskie (de facto kolonie). W konfrontacji z przes艂aniem art. 1 Karty o samostanowieniu narod贸w przyj臋to, 偶e terytoria te kwalifikowane b臋d膮 jako obszary niesamodzielne; rozdz. XII Karty zatytu艂owany- Deklaracja w sprawie obszar贸w niesamodzielnych- okre艣la艂a ich istot臋... W my艣l jego postanowie艅 鈥淐z艂onkowie Organizacji...,kt贸rzy odpowiadaj膮 lub podejmuj膮 si臋 odpowiedzialno艣ci za administracj臋 obszar贸w, kt贸rych ludno艣膰 nie osi膮gn臋艂a pe艂nego samorz膮du, uznaj膮 zasad臋, 偶e najwa偶niejsze s膮 interesy mieszka艅c贸w tych obszar贸w, i jako 艣wi臋te pos艂annictwo przyjmuj膮 sw贸j obowi膮zek popierania w najwy偶szym stopniu dobrobytu ludno艣ci tych obszar贸w... i w tym celu zobowi膮zuj膮 si臋... (鈥) rozwija膰 samow艂adno艣膰, nale偶ycie uwzgl臋dnia膰 d膮偶enia polityczne ludno艣ci i pomaga膰 jej w stopniowym rozwoju w艂asnych wolnych instytucji politycznych, stosownie do specyficznych warunk贸w ka偶dego obszaru i jego ludno艣ci i r贸偶nych stopni rozwoju; Po dokonaniu przegl膮du stanu posiadania przez pa艅stwa cz艂onkowskie NZ terytori贸w niesamodzielnych, Zgromadzenie Og贸lne rezolucj膮 66 (I) z 1946 roku wskaza艂o na 74 takie terytoria zale偶ne, przy czym lista ta uleg艂a istotnemu powi臋kszeniu po przyj臋ciu Hiszpanii i Portugalii do ONZ. Aktualnie(2002) jest 16 terytori贸w niesamodzielnych, min. Jako takie kwalifikuj膮 si臋: 鈥 Brytyjskie- Falklandy, Kajmany, Gibraltar 鈥 Francuska- Nowa Kaledonia 鈥 Ameryka艅ska- Guam 鈥 Hiszpa艅ska- Sahara Zachodnia Ten podzia艂 na terytoria niesamodzielne i powiernicze zosta艂 鈥檞ywr贸cony鈥 w 1960 roku Deklaracj膮 Zgromadzenia Og贸lnego ONZ nr 1415 w sprawie przyznania niepodleg艂o艣ci krajom i narodom kolonialnym. Deklaracja 鈥瀙opiera艂a ruchy niepodleg艂o艣ciowe na terytoriach powierniczych i niesamodzielnych鈥. Stwierdzi艂a, 偶e 鈥榳szystkie narody zamieszkuj膮ce oba rodzaje obszar贸w, maja prawo do samostanowienia, co oznacza prawo do okre艣lenia wg w艂asnej woli statusu politycznego oraz swobodnego rozwijania 偶ycia gospodarczego, spo艂ecznego i kulturalnego鈥︹ Podkre艣la艂a, 偶e 鈥楴iedostateczne鈥rzygotowanie polityczne, spo艂eczne i gospodarcze, kulturalne nie powinno w 偶adnym przypadku stanowi膰 pretekstu do zwlekania z przyznaniem niepodleg艂o艣ci鈥 Prawo do okre艣lenia wg w艂asnej woli statusu niekoniecznie musia艂o oznacza膰 uzyskanie niepodleg艂o艣ci. W praktyce to jednak oznacza艂o鈥